Roślina Miododajna, łatwa w uprawie.
Może rosnąć niemal na każdym rodzaju podłoża, o ile nie jest zbyt suche, zbyt ciężkie lub mokre.
Nie wymaga też żadnych szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych, rzadko choruje i jest mrozoodporna.
Wymaga stanowiska słonecznego lub pół cienistego.
Kwitnie od czerwca do września.
Do prawidłowego wzrostu i bujnego kwitnienia wymaga słonecznego stanowiska, gdyż w cieniu słabo kwitnie i źle się rozkrzewia.
Jest rośliną wieloletnią, tworzy w ogrodzie tło dla innych roślin, np. róż. Podobnie jak waleriana – działa pobudzająco na koty.
Przepięknie pachnie, a wydzielany przez nią olejek eteryczny chroni inne rośliny przed szkodnikami, m.in. mszycami, odstrasza też komary, karaluchy, myszy, szczury, jelenie, nornice i krety.
Wiosną kocimiętkę sieje się do pojemników, jesienią wprost do gruntu – na rozsadnik albo miejsca stałe. Roślina nie jest wymagająca, można ją wysiewać prawie wszędzie, w ziemi o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego.
Nie lubią gleby podmokłej. Kocimiętka musi być posiana płytko – maksymalnie na głębokość 0,5 cm. Najlepiej nasiona rozsypać i lekko poprószyć ziemią albo przyklepać dłonią. Korzystniej kocimiętkę posiać za płytko, niż za głęboko.
Nasiona kocimiętki są bardzo małe, dlatego można je wymieszać z suchym piaskiem i dopiero wysiewać, lub rozsypać palcami tak, jak soli się potrawy. Gdy siewki wzejdą zbyt gęsto, część roślin trzeba wyrwać albo przepikować. Do pikowania kocimiętka nadaje się, gdy ma po około 5 cm wysokości. Kocimiętka kiełkuje średnio po 10-14 dniach, może się zdarzyć, że pierwsze wschody ukażą się nawet po 40 dniach – wszystko to zależy od temperatury, nawodnienia i światła.
Kwiaty kocimiętki zwykle są niebieskie, różowe lub fioletowe.
Kocimiętka nadaje się na skalniaki, obwódki, kwietniki, do wypełniania pustych przestrzeni między różami.
Doskonale rośnie w skrzynkach na balkonie i tarasie.
Zdjęcia są ilustracją poglądową i czasami przedmioty mogą różnić się od wyglądu w rzeczywistości. Nie zmienia to jednak ich właściwości użytkowych.
